هر كجا هستم باشم آسمان مال من است

مرض قند...

روزها خوشمزه است و پر از خنده های بی صدا و طووووووولانی

صدای گیتار و آوازهای بلند و دسته جمعی....

چرا؟؟؟؟؟؟!!!!

چون تازه یاد گرفتم اگر مثل یک پسر هم سن و سال خودم

زندگی کنم،راه برم،درس بخونم،از کنار آدم ها رد بشم و حتی

صبح زود به دونه های برف از پشت پنجره نگاه کنم دنیا شیرین

می شود.

به شیرینی چیچک فندقی تریای دانشگاه آزاد اسلامی واحد

همدان.

می گی نه؟!

نگاه کن!

   + آسمان کوچک ; ٥:٥٢ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٧
    آسمون پر ستاره ()